Ufo's

De eerste berichten over vliegende schotels dateren van de jaren veertig, waarbij toen de term bedacht werd. Luchtmachtsoldaten beweerden tijdens de oorlog dat zij werden geconfronteerd met snelbewegende, heldere maar aanvankelijk onwerkelijke vaartuigen, die zij foo-fighters noemden. Sinds die tijd zijn er vele meldingen gekomen, verspreid over de hele wereld. Een aantal van de meldingen gingen vergezeld van een of meerdere foto's of zelfs fimmateriaal.

De meldingen die tegenwoordig binnenkomen worden allemaal op waarheid gecontroleerd. Foto's en films worden onderzocht door deskundigen, er wordt contact gezocht met meteorologen om de weersomstandigheden te bekijken, zelfs de luchtmacht wordt ingeschakeld om te zien of de melding eventueel door een vliegtuig veroorzaakt zou kunnen worden.

Toch blijven er meldingen waar hoe dan ook geen verklaring voor gevonden wordt. Een van die meldingen is de volgende. Het frappante van deze melding is dat de ufo gezien en vastgelegd is op de radar van de amerikaanse luchtmacht (de USAF)             

 

Het is vijf voor elf 's avonds in RAF Bentwaters, nabij Ipswich. Een radaroperator ving een snel bewegend doel op zo'n 50 kilometer naar het oosten, dat vanuit de zee in hun richting vloog met een snelheid van 3200-6440 km per uur. Het passeerde Bentwaters en snelde weg tot het 50 km. naar het westen buiten bereik van de radar kwam. Deze vlucht werd niet alleen op de radar opgemerkt: een torenoperator die vanaf de grond omhoog keek, zag een licht dat 'vervaagde door zijn hoge snelheid' terwijl een piloot, op de hoogte gebracht door de vluchtleiding, in een USAF C-47 vliegtuig op 4000 voet over Bentwaters vloog, naar beneden keek en een vaag licht tussen zijn toestel en de grond zag flitsen. De UFO bewoog zich in de richting van Lakenheath, een ander vliegveld van de RAF dat was verhuurd aan de USAF. Onmiddelijk werd er een waarschuwing doorgegeven.

Er is geen sprake geweest van een supersone knal in Bentwaters. Grondwaarnemers van Lakenheath zagen het licht aankomen en stilvallen waarna het rap uit het oog verdween naar het oosten. Even daarna voegden twee andere lichten zich bij het eerste en verdwenen ze in formatie.

Waarnemers en radaroperators van de GCA en het centrum voor radarverkeerscontrole in Lakenheath hebben verklaard dat ze objecten hebben geregistreerd die met angstaanjagende snelheden vlogen, ogenblikkelijk tot stilstand kwamen en van koers veranderden.

Na enig aarzelen hebben de Amerikan en Lakenheath een telefoontje gepleegd naar de RAF. Het hoofd van de controledienst van de RAF in Bentwaters herinnert zich het telefoontje uit Lakenheath van de Amerikanen. Ze zeiden dat er iets over hun landingsbanen scheerde. Hij liet met spoed vanuit RAF Waterbeach een VEnom nachtgevechtsvliegtuig opstijgen en zijn waarnemer nam het samen met een team van drie hoogopgeleiden van hem over. De Venom zette koers naar de UFO; de piloot, die op dit tochtje werd vergezeld van een navigator, riep 'contact' als hij de UFO kon zien, 'judi' toen de navigator het doel ook op de radar van het toestel had staan. De Venom naderde het doel, maar binnen een paar seconden en binnen en of twee radaromwentelingen, verscheen het object achter het gevechtsvliegtuig. De piloot riep 'contact verloren, hulp nodig'; toen werd hem verteld dat het doel zich nu achter hen bevond.

Intussen liet het hoofd van de controledienst een ander Venom toestel opstijgen. De Amerikaanse getuige zei dat de UFO 'kantelde' en achter het RAF-gevechtstoestel terecht kwam, die daarop zich achter de UFO probeerde te manoeuvreren.

Dit relaas werd doorgegeven aan het onderzoek naar UFO-verschijnselen onder leiding van Dr. E.U. Condon aan de universiteit van Colorado, dat door de USAF werd gesponsoord. Tot het Condon Report werd uitgebracht in januari 1969, bleef de zaak geheim. Dr. James McDonald, die werkzaam was als natuurkundige en gespecialiseerd in de atmosfeer en de ruimte, had er een uitvoerige studie van gemaakt. Het betrof een UFO- waarneming die het Condon Report niet van de tafel kon vegen. Er moest zelfs in worden toegegeven dan een mechanisch apparaat van onbekende origine het schijnbaar rationele intelligente gedrag van de UFO nog het beste kan verklaren.

Bij de waarnemingen komen vaak vreemde voorvallen ter sprake. Iedereen kent de verhalen van mensen die een deel van de dag of nacht (soms een uur, soms langer) niet meer kunnen herinneren. Gaten in kleding die niet te verklaren zijn, soms zelfs lichamelijke verwondingen zoals verbranden van handen, waarbij de verbrande plekken nog te zien zijn.

Tot de, wat mij betreft, meest opmerkelijke verschijnselen behoren de verhalen over lichtstralen die ineens op schijnen te houden, of op onverklaarbare wijze van richting veranderen.

Een van de verhalen daarover gaat komt van de 38-jarige Ronald Sullivan uit Australie.

 

Hij reed in zijn auto en de buurt van Bendigo in het zuidelijke deel van Australie, toen het licht van zijn koplampen ineens op onverklaarbare wijze naar rechts afboog. In de verklaring die hij aflegde bij de politie zei hij dat hij slechts met moeite een ongeluk had weten te voorkomen.

Toen hij stopte, had hij boven een veld langs de weg een schouwspel gezien van 'gasachtige lichten' die alle kleuren van de regenboog hadden. Na het schouwspel verscheen er een object dat verticaal opsteeg tot een hoogte van zo'n drie meter, waarna het verdween.

Toen Sullivan een aantal dagen later terugkeerde naar de plek, kwam hij erachter dat de dag ervoor ene Gary Turner, op precies dezelfde plek bij een ongeluk om het leven was gekomen.

De politie, die een onderzoek instelde, vond in het pas omgeploegde veld, op ongeveer 20 meter vanaf het hek waar Sullivan tot stilstand kwam, een ronde holte van zo'n 1,5 meter doorsnee en een diepte van 5 tot 10 cm.

Deze (delen van een) serie foto's is gemaakt door Anthony Russel op 15 december 1966 in Londen Engeland. Hij is enhousiast fotograaf en stond met zijn camera en twee nieuwe 2X convertoren voor het raam om de resolutie te testen. Tijdens de test richtte hij de camera op de gevel van de woning tegenover de woning waarin hij zich bevond, toen hij een object in de lucht zag dat heel snel naar beneden leek te vallen, toen zeer plotseling stilhing, om vervolgens weer verder te vliegen in een totaal andere richting. Nog voordat hij de foto's had laten ontwikkelen zocht hij contact met Flying Saucer Review. Zij bleken bereid de foto's te onderzoeken. De onderzoekers stelden vast dat het object niet lichtgevend was en dat het vrijwel onmogelijk was geweest om enige kleur te onderscheiden. Er was geen andere mogelijkheid te vinden, dit was een ufo.

Iets anders wat regelmatig terugkomt in de verhalen van diegene die een ufo hebben waargenomen zijn bezoeken van de "man in black" kortweg MIB genoemd.

Het standaard rapport ziet er ongeveer als volgt uit:

Kort na de melding krijgt de hoofdpersoon (een getuige of een onderzoeker) bezoek. Vaak nog voordat een officieel rapport is opgemaakt en er absoluut nog geen publikaties van de melding zijn verschenen. De bezoekers kunnen dus niet via de normale weg aan hun informatie gekomen zijn. Toch maken ze melding van namen, adres, details van de gebeurtenis en wie erbij betrokken zijn. Het slachtoffer is bijna altijd alleen in zijn eigen huis ten tijde van het bezoek. De bezoekers, meestal 3 maar er zijn ook verhalen bekent waar meer of minder bezoekers kwamen, arriveren in een zwarte, vaak dure auto. Hoewel het vaak een oud model lijkt te zijn, ziet deze er smetteloos uit. Geen deuken, soms zelfs met de typische geur van een nieuwe auto. Als de hoofdpersoon het kenteken kan noteren en men gaat dit natrekken, blijkt het altijd een niet uitgegeven kenteken te zijn.

De bezoekers (bijna altijd mannen) dragen donkere (zwarte) pakken, hoeden, dassen, schoenen en sokken, maar een wit overhemd. Ze zien er schoon en onberispelijk uit. Over de huidskleur lopen de rapporten uiteen. Soms spreekt met van een donkere huidskleur, soms van een sterk gebruinde, maar in geen van de gevallen blank. De bezoekers lachen of glimlachen niet en bewegen zich houterig of uitgesproken lomp. Ze gedragen zich formeel, koel, sinister, dreigend en men bespeurt geen vriendelijkheid, hartelijkheid, maar ook geen uitgesproken vijandigheid.

Het gesprek is soms een regelrechte ondervraging, soms alleen een waarschuwing. Altijd zijn de bezoekers goed geinformeerd en schijnen toegang te hebben tot geheime bronnen. Ze spreken met perfecte intonatie, in goed geformuleerde zinnen.

Bovenstaande samenvatting is geen uitzondering. Steeds vaker komen soortgelijke meldingen. Onlogisch, onwaarschijnlijk, maar bovenal onverklaarbaar. Of deze dingen nu wel of niet gebeuren, de vraag blijft waarom zoveel mensen, onafhankelijk van elkaar en vaak zeer terughoudend, melding maken van zulke vreemde en sinistere bezoeken?

foto2

 

                   foto 3

 

foto 1

Van 1 van deze 3 foto's is bewezen dat ie niet echt is. De andere twee foto's zijn "echte" ongeidentificeerde vliegende voorwerpen of ook wel UFO's. Welke foto's zijn echt, en welke is dit niet?

Klik hier voor het antwoord!!!!!