Uittreden

Uittreding  is de situatie waarbij mensen het gevoel en de indruk krijgen dat ze hun lichaam hebben verlaten. Ze kunnen er vanaf een afstand naar kijken. Het komt veel voor tijdens benauwde sitaties als: een operatie, auto-ongeluk, vliegtuigongeluk, enz. Ook tijdens de slaap kan een uittreding voorkomen. Er zijn uittredingen bekend waar sprake is van op reis gaan buiten het lichaam. Doordat men later de belevenissen kon verifieren op hun echtheid, is het fenomeen uittreding nog steeds een onderwerp van onderzoek. Uittredingen zouden ook buitenzintuigelijke aspecten in kunnen houden. (Paravisie encyclopedie)

Het volgende stuk is gebaseerd op de ervaringen van de schrijver.

Ik heb in de afgelopen jaren diverse uittredingen mee mogen maken. Ik zeg expres mee mogen maken, omdat het stuk voor stuk unieke ervaringen zijn die onmogelijk te beschrijven zijn. Toch zal ik het proberen.

Eerst een stukje "theorie".

Ik maak onderscheid tussen twee verschillende soorten van uittreden.

De eerste vorm, die ikzelf altijd dichtbij noem is een aardse reis. Met aardse reis bedoel ik, je verlaat de aarde alszodanig niet. Er is contact met het lichaam wat achterblijft. Tijdens deze reizen ben ik me bewust van wat er in de omgeving gebeurt, zowel daar waar mijn lichaam is, als daar waar mijn geest is. Tijdens deze reizen weet ik waar ik ben en ik weet de weg terug.  Het tijdsbesef is weg en ik reis ontzettend snel.

De tweede vorm, die ikzelf altijd "naar het licht" noem is een reis door "de ruimte". Ik weet niet bewust waar ik naartoe ga. Tijdens deze reizen word ik altijd bijgestaan door mijn gids. Ik zie de gids niet, maar ik voel wel duidelijk de aanwezigheid. Het contact met mijn stoffelijke lichaam ben ik kwijt. Ook mijn tijdsbesef is weg. Deze manier van reizen noem ik vaak ook vliegen, omdat het voor mijn idee zo snel gaat.

Nu weer even terug naar de boeken.

De verschillende vormen van reizen die ik beschrijf worden in de boeken aangeduid met   verschillende lichamen waarmee de reis wordt uitgevoerd.

Het eerste lichaam is je fysieke lichaam. Dit is dus zeg maar "je lijf". Het stoffelijke deel wat achterblijft als je een reis maakt.

Het tweede lichaam is het etherisch (ook wel dubbele) lichaam. Volgens de (paravisie) encyclopedie is het etherisch lichaam een verondersteld lichaam van etherisch materiaal, dat zich in bepaalde omstandigheden los zou kunnen maken van ons 'gewone' lichaam. Het zou zich ook hiervan kunnen verwijderen en zekere handelingen verrichten.

Dan hebben we nog het astraal (ook wel sterre) lichaam. De beschrijving van de (paravisie) encyclopedie is als volgt: Subtiel voertuig van de ziel. Tijdens uittredingen (psychische excursies) zou het astraal lichaam buiten het normale lichaam treden. Het is soms door derden waarneembaar. Het astraal lichaam zou een rol spelen bij het onverklaarbare wijze verschijnen van doden aan levenden. Het astraal lichaam is een nauwkeurige, doch onstoffelijke kopie van het gewone lichaam. Reizen buiten het lichaam met het astraal lichaam kan door (meditatieve) oefeningen aan worden geleerd.

U ziet dat de encyclopedie niet een duidelijk onderscheid maakt tussen het etherisch en het astraal lichaam. Iets wat ik zelf wel doe. Ik heb zelf geen idee of er duidelijke aanwijsbare verschillen voor anderen zijn, maar voor mij zit het verschil dus niet zozeer in het lichaam, maar in de manier van reizen.

Volgens mijn beredenatie zou de eerst beschreven vorm van reizen overeenkomen met het etherisch lichaam en de tweede beschreven vorm met het astraal lichaam (vandaar de naam sterrelichaam?)

De astrale uittreding, is eigenlijk de uittreding waar ikzelf het meest gebruik van maak. Het is voor mij een vorm van ontspannen en verkrijgen van energie om anderen te kunnen helpen. Om het volgende verhaal te kunnen begrijpen moet ik eerst nog uitleggen hoe ik het astrale reizen ervaar.

Na de uittreding bevind ik me in dezelfde ruimte als mijn fysieke lichaam. In eerste instantie dringt het niet tot me door dat ik ben uitgetreden, maar komt dit pas op het moment dat ik me ga bewegen. Ik verlaat de ruimte en "vlieg" naar het licht. Ik kan niet beschrijven hoe ik daar kan komen. Tijdens deze reis heb ik het gevoel dat ik heel snel ga. Dit doordat ik merk dat mijn gezicht vervormd door de snelheid (zoals je ziet bij parachutespringers tijdens hun val) Soms heb ik tijdens de reis het gevoel door een tunnel te gaan, maar ik weet niet of dit daadwerkelijk zo is, of dat het gevoel ontstaat doordat ik zo snel ga.
Bij het licht (ik denk dat dat een enorme bundeling van energie is, waar ik in verblijf, maar dat is mijn theorie) aangekomen blijf ik meestal op dezelfde plaats. Het is daar heel vredig, maar vreemdgenoeg heb ik daar nog nooit iemand gezien, hoewel ik wel aanwezigheid voel. Als ik rondkijk lijkt het een soort mistig te zijn, waardoor ik niet verder kan kijken dan een meter of 2 bij mij vandaan. (dit is vergelijkbaar met het in een auto zitten bij zeer dichte mist, alles in de auto zie je duidelijk, buiten de auto is niets te zien) Ook is mijn tijdsbesef weg. Vaak heb ik het idee daar heel lang gebleven te zijn, maar als ik bij terugkomst de tijd controleer heeft het alles bijelkaar maar heel kort (een kwartier tot een half uur, zelden langer) geduurd. Als ik terugga komt de omgeving me pas weer bekend voor op het moment dat ik in dezelfde ruimte ben als waar mijn fysieke lichaam is. 

Tot voor kort was dit de enige manier van astraal reizen die ik kende. Eigenlijk omdat ik nooit de behoefte heb gehad om "het licht" verder te onderzoeken. Als ik er was voelde ik me prettig. Tot een tijdje geleden. Tijdens een gesprek in de chatroom kwam een andere vorm van een astrale reis ter sprake en ik werd heel nieuwsgierig.

Die nacht had ik een uittreding, die in eerste instantie verliep als alle anderen. Alleen toen ik was aangekomen bij het licht, bleef ik niet daar, maar ben ik verdergegaan. Ik ontmoette een aantal overleden mensen, die ik gekend had tijdens dit leven.(Een bijzondere ervaring op deze manier, maar daarover later meer.) Op een gegeven ogenblik reisde ik "voorbij" het licht. En toen had ik een ervaring die ik nooit eerder had meegemaakt.

Ik kwam uit op een marktplein. Er waren veel mensen aanwezig en wat me direct opviel was hun  schoenen. De mensen op het plein leken mij niet te zien. In eerste instantie kwam niets bij bekend voor, maar toen ik er een tijdje was, ging ik wat rondkijken. Zo ontdekte ik een "straat" die wel bekend voorkwam. Ik kwam over een bruggetje, waar een riviertje onderdoor stroomde. In de rivier zag ik vissen zwemmen. Na nog een tijdje gelopen te hebben, bereikte ik een huis waar ik ben binnengegaan. (vreemd want de deur was dicht) Binnen waren een vrouw en 3 kinderen varierend in leeftijd van een jaar of 2 tot ongeveer 7 of 8. De gezichten van zowel de vrouw als de kinderen kwamen me bekend voor maar op dat moment kon ik ze niet plaatsen. Terwijl ik daar was sprak de vrouw regelmatig tegen de kinderen, niet in de nederlandse taal, maar ik kon haar wel verstaan. Ik ben hier even gebleven en ben daarna weer terug gegaan.

Ik ben zelf ervanovertuigd dat deze ervaring een deel is van een vorig leven. Ik heb zelf het vermoeden dat de vrouw, mijn moeder is geweest. De schoenen vormen wat dit verhaal betreft een leidraad wat de tijd betreft. Het onderzoek hiernaar is nog in volle gang, maar ik hou u op de hoogte wat dit betreft.

Stukken op deze pagina die lichtbruin gekleurd zijn, zijn citaten uit het boek Paravisie encyclopedie.
Dit boek is samengesteld door Leo de Ruiter.